List

Pozdrowienie

1Juda, sługa Jezusa Chrystusa, a brat Jakuba,[1] ukochanym w Bogu Ojcu,

zachowanym w Jezusie Chrystusie,[2] powołanym: 2Miłosierdzie, pokój

i miłość niech wam będą pomnożone.^a

Przestroga przed fałszywymi nauczycielami

3Ukochani! Podejmując wszelkie staranie, aby pisać wam o naszym

wspólnym zbawieniu, miałem potrzebę wezwać was do podjęcia poważnej

walki^a[3] o raz na zawsze przekazaną świętym wiarę.[4] 4Wślizgnęli się^a

bowiem pomiędzy was pewni ludzie,[5] na których od dawna wypisany już

został ten wyrok,[6] bezbożni, którzy łaskę naszego Boga obracają[7]

w rozwiązłość i wypierają się naszego jedynego Władcy i Pana, Jezusa

Chrystusa.^b

Przykłady kary
za przekraczanie ustalonego przez Boga porządku

5Chcę wam zaś przypomnieć — wam, którzy wszystko poznaliście^a — że

Pan najpierw wybawił lud z ziemi egipskiej,^b potem [jednak] wygubił tych,

którzy nie uwierzyli;^c 6aniołów zaś, którzy nie zadbali o swój [pierwotny]

urząd, lecz porzucili swe własne mieszkanie, zatrzymał w wiecznych pętach,

w mroku, na wielki dzień sądu;^a 7tak też Sodoma i Gomora oraz położone

wokół nich miasta, w podobny im sposób pogrążone w nierządzie

i wypuszczaniu się za innym ciałem,^a[8] stanowią przykład słusznie

ponoszących karę wiecznego ognia.^b

8Podobnie jednakże i ci snom oddani,[9] z jednej strony plamią ciała, z drugiej

zaś gardzą zwierzchnością oraz znieważają [uczestników] chwały.^a 9Michał

zaś, archanioł,^a[10] gdy prowadził spór z diabłem o ciało Mojżesza, nie ośmielił

się wypowiedzieć obraźliwego wyroku,^b lecz powiedział: Pan niech cię skarci!

^c 10Ci natomiast znieważają to, czego nie poznali, a to, co instynktownie jak

nierozumne zwierzęta pojmują, w tym ulegają zepsuciu.^a 11Biada im, że poszli

drogą Kaina^a i dla zapłaty pogrążyli się w oszustwie Balaama,^b i poginęli

w buncie Korego.^c 12Oni to są niby skryte pod wodą skały[11] na waszych

agapach,[12] w których bez obawy biorą udział,^a sami siebie pasąc,^b

chmurami bez wody^c przez wiatr niesionymi,^d drzewami jesiennymi bez

owoców, po dwakroć martwymi,[13] wykorzenionymi, 13dzikimi bałwanami

morskimi,^a pieniącymi się własnym bezwstydem, zbłąkanymi gwiazdami,[14]

dla których na wieki zachowane są mroki ciemności.^b

14Prorokował o nich siódmy po Adamie Henoch,^a[15] w słowach: Oto

 przyszedł Pan^b z miriadami[16] swoich świętych, 15aby dokonać sądu nad

każdym i skazać wszystkie dusze za wszelkie ich bezbożne czyny, których się

dopuścili, i za wszelkie twarde słowa,[17] które wypowiedzieli przeciwko

Niemu bezbożni grzesznicy. 16Są to ludzie narzekający, wciąż wynajdujący

niedociągnięcia, chodzący według własnych żądz;^a a ich usta wypowiadają

słowa przesadnie wzniosłe,[18] dla zysku podziwiają oblicza.[19]

17Wy zaś, ukochani, przypomnijcie sobie słowa uprzednio wypowiedziane przez apostołów naszego Pana Jezusa Chrystusa,^a 18że mawiali do was:

W czasie ostatecznym pojawią się szydercy, którzy będą postępować według

swoich własnych bezbożnych pożądliwości.^a 19To są ci, którzy powodują

rozłamy, zmysłowi,^a nie mający Ducha.[20]

 

Zasady zdrowego chrześcijańskiego życia

20Ale wy, ukochani, budujcie siebie samych^a w waszej najświętszej wierze,

módlcie się w Duchu Świętym, 21zachowajcie siebie samych w miłości Bożej,

oczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa, które prowadzi do

życia wiecznego. 22I miejcie miłosierdzie dla tych, którzy wątpią, 23drugich

zbawiajcie wyrywając ich z ognia;^a dla innych miejcie miłosierdzie połączone z

lękiem,[21] mając odrazę nawet do tuniki splamionej^b przez ciało.

Końcowe błogosławieństwo

24A Temu, który ma moc^a ustrzec was od upadku[22] i postawić

nieskazitelnych,^b pełnych wielkiej radości przed obliczem swojej chwały,

25jedynemu Bogu, naszemu Zbawcy przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana,

niech będzie chwała, majestat, moc i władza przed wszystkimi wiekami, teraz

 i po wszystkie wieki. Amen.^a

---

[1]    Choć Juda był przyrodnim bratem Jezusa, łączy się ze swoim bratem Jakubem, określając swój stosunek do Chrystusa słowem sługa, gr. dou/loj (doulos), niewolnik. W pierwszym wieku imię Juda było bardzo popularne (NET 772).

[2]    Słowa: zachowanym w Jezusie Chrystusie, można też przełożyć jako: zachowanym dla Jezusa Chrystusa. Myśl ta wyrażona jest często w kontekście eschatologicznym (1 Ts 5,23; 1 P 1,4; Obj 3,10). Słowo zachować, gr. thre,w (tereo) również występuje w kontekście eschatologicznym (2 Ts 3,3; 2 Tm 1,12; 1 P 1,5; Jd 24). Inna możliwość: zachowanym przez Jezusa Chrystusa (NET 772).

[3]    Podjęcie poważnej walki, gr. evpagwni,zomai (epagonizomai).

[4]    Lub: Spragniony napisania do was o naszym wspólnym zbawieniu, odczułem jednak wielką potrzebę wezwania was do podjęcia walki o wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym. Wynika z tego, że Juda planował napisanie o czym innym, jednakże potrzeba chwili wpłynęła na zmianę tematu. Wiara w tym kontekście to zbiór charakterystycznych dla chrześcijaństwa nauk. Zostały one przekazane najprawdopodobniej w formie Listów Pawła i Piotra.

[5]    Dz 20,29-30; 2 P 2,1.

[6]    Lub: od dawna wpisani już na ten sąd.

[7]    obracają lub: traktują jako przyzwolenie. Zob. Rz 6,1nn.

[8]    Wypuszczanie się za innym ciałem: wypowiedź różnie wyjaśniana: (1) wypowiedź ta jest skrótem dłuższej wypowiedzi: wypuszczanie się za ciałem innym niż zwykle, i odnosi się do praktyk seksualnych innych niż normalne, homoseksualnych i lesbijskich. (2) wypowiedź odnosi się w ogóle do niemoralności w sferze seksu.

[9]    Lub: marzyciele (w sensie negatywnym), „prorocy ze snów” (jak BT), głosiciele własnych snów.

[10] Żydowska literatura międzytestamentowa (jak 1 Enocha 20) przedstawiała Michała jako jednego z siedmiu archaniołów.

[11] Ludzie ci robią wrażenie filarów społeczeństwa, w rzeczy samej jednak są niby podwodne skały; kto się z nimi zderzy — tonie; zob. Mt 16,18; Gal 2,9 (NET 776).

[12] Agapy w tamtych czasach łączyły posiłek, nabożeństwo i naukę (NET 776).

[13] Obj 20,6.

[14] Iz 14,12.

[15] Tzn: Adam, Set, Enosz, Kainan, Mahalaleel, Jared, Enoch.

[16] Miriada to 10.000 (Obj 19,19) lub ogromna liczba (Łk 12,1).

[17] J 6,60.

[18] Wypowiedź sugeruje wygłaszanie przez nich pompatycznych mów; zob. Mt 5,2; Łk 4,22; Dz 1,16; 3,18; 10,34; Ef 6,19; Obj 13,5-6 (NET 777).

[19] Podziwiać oblicza, idiom hebrajski: okazywać szacunek osobom ze względu na to, co widoczne, zewnętrzne, bez głębszej wartości (3 Mjż 19,15; Jb 13,10; Łk 20,21; Mt 22,16; Jk 2,9). NET: dla zysku oczarowują ludzi, p. 777.

[20] Być może autor chce wyrazić status fałszywych nauczycieli — są oni pozbawieni Ducha, a zatem niezbawieni (zob. Rz 8,9).

[21] 1 Ptr 1,17; 3,15; 2 Kor 7,1; Flp 2,12.

[22] Jk 3,2; 2 Ptr 1,10.